Home

Het is zover. Gisteren hebben we de kinderen voor het laatst gezien, vandaag gaan we naar huis. Ja, Lambert, we hadden hier al weg moeten zijn.
Na onze maand vrijwilligerswerk hebben we besloten waar we het sponsorgeld aan wilden besteden. Naast Olwethu wilden we ook investeren in iets duurzaams en iets waar de kinderen direct wat aan hebben. We investeren in de keukeninrichting van de nog te bouwen huisjes waar de kinderen in komen te wonen. Daar zijn nog geen donaties voor. Waar de kinderen nu iets aan hebben zijn schoenen. Want daar is bij de kinderen op Agape een tekort aan. Vooral met de puin en het feit dat het winter is is voor ons doorslaggevend. Veel kleine kinderen lopen op blote voeten of kapotte schoenen/slippers.

Anderhalve week geleden zat onze tijd als vrijwilliger erop. In de plaatselijke Tapasbar gaven we een afscheidsfeestje, samen met de andere vrijwilligers die ook vertrokken. We hebben een leuke middag gehad met snacks, frisdrank en muziek. In het begin moesten de kinderen even wennen maar na de eerste Fanta gingen met name de kleintjes helemaal los. De camera's waren erg populair want als echte paparazzi hebben ze een hele modeshow vastgelegd. Tijdens het feestje ontstond er namelijk spontaan het idee om over een catwalk te lopen. Waarschijnlijk omdat ze hun mooiste kleren aanhadden (en met onze zonnebrillen liepen te pronken). We voegen enkele foto's toe die een beeld geven van het afscheidsfeestje. Let op de foto van de kleine Sbonga (3 jaar) met rode broek en geel shirtje.

Of je maakt een wondje schoon met water en betadine of je smeert er schoensmeer op. Ngcebo is een klein fragiel meisje(zie foto 1)dat om de haverklap valt. Ze zit dan ook onder de wondjes. Nog niet zo lang geleden is ze op het puin van een afgebroken muur gevallen. Ngcebo is een echte 'drama queen' maar haar knie was deze keer flink geschaafd. Met wat water en een pleister moest het wel weer in orde komen (geen betadine bij de hand). Niet dus. Ngcebo had pech. Haar schaafwond ging ontsteken. Haar knie was dubbel zo dik als normaal. In eerste instantie kreeg ze een soort ontstekingsremmers. Omdat de ontsteking niet binnen een paar dagen over was, smeerde iemand er schoensmeer op. Waarom er gekozen is voor schoensmeer is ons een raadsel maar het kan misschien met bijgeloof te maken hebben. Zeker weten doen we het niet. Sophie (een andere vrijwilligster) zag de schoensmeer en begon de wond schoon te maken met Dettol. Dit doet een beetje pijn maar het moest.

De verbouwing van de community hall is in volle gang. Eind juni is jammer genoeg niet gehaald maar het gaat nu wel erg snel. Voor alle duidelijkheid, Agape kreeg toestemming van de gemeente om met de wederopbouw van het tehuis te beginnen mits zij deze hal lieten bouwen. Deze hal is bedoeld voor iedereen uit de gemeenschap van Waterfall. Hier zullen cursussen, workshops en bijvoorbeeld kerstvieringen plaats gaan vinden. Deze hal wordt natuurlijk vooral gebruikt voor de kinderen van Agape voor gemeenschappelijke activiteiten.

Zoals we eerder verteld hebben zijn niet alle kinderen die op Agape wonen wees. Sommige kinderen hebben nog een ouder of andere familieleden waar ze af en toe terecht kunnen. Er zijn kinderen die in het weekend of in vakantieperiodes naar familie gaan. Voor de kinderen die achterblijven is dit natuurlijk niet leuk (zacht uitgedrukt). In het afgelopen weekend viel het ons extra op dat er veel kinderen weg waren. Het was rustig op Agape.
De tweeling Andiswha en Unati zijn bijvoorbeeld nu een week weg. Ze zijn opgehaald door hun moeder. De moeder is ziek en moet daarbij blijven werken. Op het moment dat de omstandigheden het toelaten komt zij de kinderen halen.

Olwethu is een meisje van acht dat samen met haar broer Zakhele op Agape woont. We krijgen nauwelijks contact met haar. Olwethu is altijd aan het hinkelen (met een gebruikt theezakje) en speelt weinig tot nooit met andere kinderen. We hebben het idee dat ze haar links laten liggen en waarschijnlijk wordt ze ook gepest. Je ziet haar zelden lachen en hoewel we het Zulu niet verstaan, krijg je de indruk dat ze ge?rriteerd en ongeduldig reageert als jongere kinderen contact met haar zoeken. Daarnaast is haar Engels erg slecht.

Thina Simuya; We are together. Dit is de titel van de documentaire over de familie Moya en het leven op Agape. Het is tevens de lijfspreuk van het tehuis. Je vindt Thina Simuya terug op de buitenmuur van het Child Care Center.

Zodwa
Vorige week hebben we Zodwa Maqdi, de oprichtster van Agape, ontmoet. Zodwa is inmiddels op leeftijd en komt niet meer zo vaak op Agape. Zij bedankte ons (de vrijwilligers in het algemeen) voor het belangeloos komen helpen van de kinderen. Zij waardeert de inzet. Zij vertelde dat ze vroeger zelf armoede heeft gekend. Ze komt uit een gezin met elf kinderen. Zodwa hield niet van de korstjes van haar brood en gooide deze op het dak. Toen er weer geen eten was en zij erg veel honger had, herinnerde Zodwa zich het korstje brood op het dak. Zij is het gaan zoeken maar heeft het, uiteraard, niet gevonden. Dit is haar altijd bijgebleven vandaar ook haar inzet voor kinderen die het slecht hebben.

Naast Agape ondersteunt Be More ook nog andere projecten. We hebben een bezoek gebracht aan Bobbi Bear, Mother of Peace en het Dream Center. Daarnaast zijn we naar de Tree Clinic geweest.
De Tree Clinic is ontstaan vanaf de dag dat Jackie (een blanke vrouw uit Zimbabwe) onder een boom is gaan zitten om na te denken over haar toekomst. Dit was in 1994, de tijd dat apartheid afgeschaft werd. Er kwam een dame bij haar zitten, die over haar eigen leven begon te vertellen. Sinds die dag komen er steeds meer vrouwen op woensdagochtend samen op deze plek. Ze lopen soms uren om erbij te zijn. Het belangrijkste is dat de vrouwen hun verhaal kwijt kunnen. Zij vertellen vaak over hun problemen die gaan over mishandeling, misbruik en armoede. Daarnaast krijgen ze informatie over ziekte, welzijn etc. Uiteraard wordt er veel gebeden en gezongen. Inmiddels is de Tree Clinic uitgegroeid tot een bijeenkomst van meer dan honderdvijftig vrouwen en kinderen.

We zijn alweer over de helft! De tijd gaat hier erg snel. De staking gaat nog steeds door. Als er voor volgende week woensdag geen akkoord is bereikt tussen de regering en de vakbonden, wordt er weer landelijk gestaakt zoals vorige week woensdag. De regering biedt op dit moment 7,5 % loonsverhoging maar de vakbonden eisen 10%. De vakbonden komen van 12% en blijkbaar is afgesproken dat men niet verder zakt. Er zijn scholen die afgelopen maandag opengingen maar dat was geen succes. Er zijn nog veel bedreigingen, waaronder bommeldingen, waardoor de ouders de kinderen thuishouden. Eerdaags beginnen de de vakanties. We hebben het idee dat we de school dus nooit zullen bezoeken. Jammer maar we hebben wel vier weken lang van alle kinderen kunnen genieten! Mister Pandy, hoofd van de school van de kinderen van Agape, komt dagelijks de oudere kinderen lesgeven. Nu extra in verband met de staking. Door gebrek aan ruimte kan hij de jongere kinderen geen bijles geven op dit moment.

Ondanks de staking toch weer een bericht van ons. We zijn vanmorgen te voet gegaan naar Agape omdat zelfs onze eigen chauffeur, Baba Mtshali, staakt. Baba is degene die iedere dag de kinderen van en naar school brengt en het vervoer van de vrijwilligers overdag regelt. Het is een staking van de ambtenaren maar uit sympathie staakt vandaag bijna iedereen mee, inclusief alle taxi's en het openbaar vervoer. Het is voor Baba te gevaarlijk om nu met de taxibus van Agape te gaan rijden. Meerdere mensen zijn de afgelopen anderhalve week bedreigd omdat zij toch gingen werken. De ziekenhuizen zijn gesloten en de politie is er wel, maar zijn low profile. Er zijn, voor zover wij weten, 33 mensen omgekomen omdat zij geen medische hulp hebben gekregen. Bij Bobbi Bear is een baby binnengebracht van negen maanden. Het kindje was sterk ondervoed en had medische hulp nodig. Dankzij Bobbi Bear weten we dat dit kindje het gaat redden.

We hebben helaas vandaag niet veel tijd om een nieuw bericht te schrijven (of jullie moeten willen dat de kinderen vandaag geen fruit krijgen). Het is een keuze tussen schrijven of foto's plaatsen en we hebben gekozen voor het laatste om een indruk te geven hoe het er hier uitziet (en wat voor schattige smoeltjes de kinderen hebben). De computers zijn niet erg snel zoals wel meer in Afrika.
De eerste foto is gemaakt tijdens het koekjes bakken in het vrijwilligershuis. De andere foto's zijn gemaakt op Agape. Met medewerking van Mtobisi, onze huisfotograaf. Mtobisi is het jongetje op de laatste foto.
We laten weer zo spoedig mogelijk iets van ons horen. Wanneer weten we niet want het land ligt plat in verband met een landelijke staking.
Groetjes Reyhana en Angela

Na aankomst zondagmiddag 3 juni in Durban gaan we diezelfde middag nog naar Agape. De eerste indruk is overweldigend. Het is erger dan we verwacht hadden. Geen ruit is heel en de kozijnen zijn stuk. Overal ligt puin en het is stoffig in verband met de onverharde grond. De slaapruimtes staan vol met opgestapelde bedden. 's Avonds ligt de vloer vol met matrassen. De jongens en jongere meisjes hebben een aparte slaapruimte. Bijna niemand heeft een vaste slaapplaats, behalve de oudere meiden. Zij slapen in hun eigen container.

Eindelijk dan een bericht op onze weblog!! We zien dat al 115 keer is ingelogd op deze site dus het wordt de hoogste tijd dat we iets van ons laten horen.
Allereerst willen we iedereen bedanken voor het sponseren. We hebben een heel mooi bedrag mee mogen nemen naar de kinderen van Agape. Om een indicatie te geven waar het geld vandaan komt hierbij een globale indeling:
€ 1380,- donaties n.a.v. belangeloos invullen van belastingformulieren (met dank aan Lambert)
€ 365,80 + € 30,- collega's Malmberg (incl. lapgeld carnaval) (met dank aan Maureen)
€ 150,- collega's Juridisch Loket
€ 2620,20 Sponsorborrel (met dank aan Ad en Jos? van Gasterij Het Vosken.) Ook Tiny bedankt voor zijn 20 eurocent!
Dit maakt een totaalbedrag van: € 4546,-